Tytuł dzisiejszego wpisu brzmi jak z ballady A.Mickiewicza, jednak poetycko nie będzie. Sama proza życia. Ponad tydzień temu zostałam zaproszona do wspólnej zabawy przez Pincake i Monsai. Zabawa polega na tym, żeby na swoim blogu wymienić  10 rzeczy, które się lubi. Niestety, brak czasu sprawił, że dopiero dzisiaj znalazłam chwilę na zamieszczenie wpisu. Marta złamała rękę( na szczęście lewą) i ma założony gips,a  Julka miała zapalenie spojówek, w tej sytuacji blogowanie zeszło na dalszy plan.

W końcu mam trochę czasu,a więc do dzieła!

Lubię:

1.Czytać książki. Gdy Julka dobrze śpi, moja średnia to dwie tygodniowo. Ostatnio jestem trochę niewyspana, bo Julce wychodzą dwa kolejne zęby, więc od tygodnia czytam jedną książkę, za grubą.

2.Chodzić po lesie, zbierać grzyby, jagody albo po prostu spacerować.

3. Budzić się, gdy świeci słonce. Od razu jestem wtedy pełna apetytu na życie! Gorzej, gdy na dworze szaro i smutno…

4. Podróżować. Fascynuje mnie świat, nowe miejsca, nowi ludzie. Lubię zwiedzać okolice opisane w przewodnikach, ale najbardziej lubię odkrywać zakątki nieznane turystom. Zagubić się gdzieś w maleńkich wioskach, stracić na chwilę orientację w labiryncie wąskich uliczek i  dotrzeć do miejsc nieznanych, a często najpiękniejszych. Zresztą równie przyjemne jak podróże są przygotowania do nich. Planowanie trasy, zakupy map( ja mimo niewątpliwej użyteczności gpsów jestem zwolenniczką szeleszczącego papieru), pakowanie. Uwielbiam to!

5.  Robić zdjęcia. Wprawdzie jak na razie jestem początkującym fotografem i do doskonałości moim fotkom daleko, ale ogromną przyjemność sprawia mi utrwalanie mijających chwil na papierze. Godzinami mogłabym robić zdjęcia naszym dzieciom, fotografować ludzi spotkanych podczas podróży, uwieczniać na papierze odwiedzone miejsca. No i coraz bardziej interesuje mnie fotografowanie potraw!

6. Domowe ciasta i ciasteczka. Innych słodyczy w ogóle nie jem, ale domowym wypiekom nigdy nie potrafię się oprzeć. Chociaż czasem i w cukierniach trafi się jakaś perełka.

7. Spędzać czas z moją rodziną. Zabawy z Juleczką, „kobiece”zwierzenia z Martą, żarty z Michałem, rozmowy z mężem. Myślę że w rodzinie trzeba nie tylko się kochać,ale i przyjaźnić.

8.Zajmować się naszym ogródkiem. To tylko 200 m kwadratowych,jednak sadzenie kwiatów i ziół na tym małym kawałku ziemi daje mi ogromną radość.

9.Święta Bożego Narodzenia. Dawno przestałam być dzieckiem, ale te święta wciąż mają dla mnie coś z magii. To nic że coraz częściej komercja zastępuje tradycję. Staram się stworzyć w domu radosną, niezwykłą atmosferę i wciąż wierzę, że Bożego Narodzenia się nie sprzedaje. Je się obchodzi!

10. No i oczywiście lubię gotować! Stąd tytuł mojego bloga.

Powinnam teraz zaprosić do dalszej zabawy kolejnych 10 blogów, ale tego nie zrobię, bo już chyba wszyscy wzięli w niej udział.

Z okazji Dnia Bloggera zostałam Zaproszona do jeszcze jednej zabawy przez Kasię.Powinnam wymienić 5 blogów, które lubię, ale żeby  były to blogi o innej tematyce, niż ten, który sama prowadzę. I tu zaczyna się problem. Ja w ogóle nie znam innych blogów, zaglądam tylko na kulinarne, więc bardzo przepraszam, że zabawy nie będę kontynuować.

Uff, takiego długiego wpisu dawno nie zamieściłam!

Amelka ma trzy lata i trzy miesiące. Śliczne niebieskie oczy i zniewalający uśmiech. Od 1,5 roku choruje na ostrą białaczkę limfoblastyczną. Wydawało się, że mimo komplikacji wszystko idzie w dobrym kierunku. Niestety, kilka dni temu wykryto wznowę choroby. Od dzisiaj Amelka dostaje mega silną i niebezpieczną chemię.
O przejmującej walce Maluszka z chorobą możecie przeczytać na stronie : http://pomoz-amelce.pl
Wszyscy wierzymy, że ten koszmar się skończy, że Amelka wróci do zdrowia, zapomni o szpitalach, lekarzach, bolesnych zabiegach i będzie mogła już tylko się uśmiechać.
Znaczną część kosztów leczenia dziewczynki pokrywa NFZ, jednak tak czy inaczej dochodzą duże koszty dodatkowe.
Asia, mama Amelki na swojej stronie tak o nich pisze:
„Plusem naszej Fundacji jest to, że przekazuje nam środki nie tylko na leki (jak to jest w przypadku wielu innych, podobnych organizacji). Na podstawie faktur, które przedstawiamy Fundacji, zrefundowane zostają nam też wszystkie środki higieniczne i pielęgnacyjne, których potrzebuję Amelka. Są to specjalne płyny, szampony do podrażnionej skóry. Wszystkie artykuły higieniczne, które powinny być np. w wyposażeniu sal szpitalnych, ale nigdy ich nie ma (płyny dezynfekujące, mydła, ręczniki kuchenne, podkłady higieniczne na łóżko. W skali roku wychodzą tego setki, a koszt przekracza parę tysięcy zł). Zwracane też są koszty paliwa na dojazdy dom-szpital-dom. Koszty noclegu Rodzica w szpitalu. ‘’
Teraz, podczas intensywnej chemioterapii te koszty zapewne znacznie wzrosną.
Można pomóc Amelce wpłacając pieniądze na konto w Fundacji Zdążyć z Pomocą. Tu znajdziecie potrzebne informacje:
http://pomoz-amelce.pl/jak-pomoc
Można też przeznaczyć różne przedmioty na licytację, albo samemu kupić coś fajnego. Dochód z ich sprzedaży oczywiście jest przekazywany dla Amelki. Szczegóły tutaj:
http://pomozmyamelce.blogspot.com/
Wierzę, że nie pozostaniecie obojętni na ten apel.

Dla świata Amelka jest tylko jednym z wielu chorych dzieci, dla rodziców jest całym światem

Mój brat i bratowa wyruszyli na kolejną wyprawę  do Azji . Podróż życia można powiedzieć, chociaż tak samo mówiliśmy o każdej z  ich poprzednich podróży. Tym razem jest jednak inaczej, bo wyjechali aż na rok! Nadal nie za bardzo do mnie dociera, że nie zobaczymy się na Boże Narodzenie, Wielkanoc, nawet na drugich urodzinach Julki jeszcze ich nie będzie… Pożegnanie było bardzo wzruszajace, wylaliśmy litry łez. Dobrze przynajmnie,j że żyjemy w czasach, gdy komunikacja jest łatwa i tania. Czy pamiętacie jeszcze czasy, gdy międzynarodowe rozmowy telefoniczne trzeba było zamawiać?

Olo i Ania prowadzą blog, na którym bedą opisywać swoją wyprawę. Ten sam na którym pisali o ślubie w Indiach. Tak więc  serdecznie zapraszam na stronę Namaste. Już dzisiaj można poczytać o długiej podróży pociągiem do Kazachstanu.

Uwielbiam potrawy z dodatkiem mięty! W ogródku mam jej pełno i latem dodaję chętnie do sałatek, napojów, mięs.  Mięta zawsze świetnie się też sprawdza w deserach, nadaje im świeżości i aromatu. Dzisiejsze klopsiki są przepyszne, oryginalne i orientalne! Znakomite z lekkim sosem jogurtowym! To prawdziwie letnia potrawa, która cieszy także oczy.

Przepis pochodzi z magazynu Kuchnia, ale trochę go zmieniłam.

Składniki:

jedna posiekana cebulka

jeden roztarty ząbek czosnku

2 łyżeczki oliwy

1/2 łyżeczki suszonej mięty (dałam całą łyżeczkę)

1/2 łyżeczki soli

1/4 łyżeczki mielonego ziela angielskiego

szczypta cynamonu

50 dkg mielonego mięsa (w oryginale jest to jagnięcina)

szklanka bułki tartej (ja dałam znacznie mniej)

1 lekko ubite jajko

2 łyżki rodzynek

1/4 szklanki ziaren czarnego sezamu

1/4 szklanki białego sezamu

Wszystkie składniki z wyjątkiem sezamu zagniatamy. Z otrzymanej masy formujemy kuleczki wielkości orzechów włoskich. Połowę z nich obtaczamy w jasnym, połowę w ciemnym sezamie. Pieczemy w piekarniku w żaroodpornej formie ok 10 minut w temp 220 st.

Sos: mieszamy podane składniki i doprawiamy do smaku. Podajemy do klopsików

Sos jogurtowy:

2 szklanki jogurtu naturalnego

garść posiekanych liści świeżej mięty

pieprz i sól

A na deser chciałam pokazać Wam zdjęcie zamku w Mosznej. Byliśmy tam przed tygodniem i zamek nas oczarował! Wewnątrz nie prezentuje się niestety najciekawiej( jest w nim sanatorium i restauracja), ale i tak można się poczuć jak nad Loarą!

Jeszcze tylko do jutra trwa konkurs z firmą Knorr, w którym możecie wygrać zestaw produktów tej firmy i komplet pięknych pojemniczków na przyprawy. Zapraszam do udziału. Szczegóły tutaj.

Podobno najlepsi szefowie kuchni to mężczyźni, jednak ja sama znam niewielu facetów, którzy potrafią i lubią gotować. Wyjątkami są  mój tata i brat!

Niestety u mnie w domu panuje dosyć tradycyjny podzial ról w tej kwestii. Owszem mąż lubi obierać jarzyny i czasami pomaga w ich krojeniu, potrafi ugotować rosół i zrobić leczo, ale to właściwie wszystko. A syn ogranicza się głównie do wpadania do kuchni z pytaniem ” Kiedy obiad i co na niego będzie?”

A tak miło byłoby mieć czasem wolny wieczór i zjeść na przykład sałatkę przygotowaną przez któregoś z moich mężczyzn!

Firma Knorr przygotowała kampanię Wielkie chrupanie, która ma na celu zachęcenie wszystkich, a zwłaszcza mężczyzn, do robienia i jedzenia sałatek. Wystarczy przecież kilka minut i kilka sładników, by wyczarować kolację, która zachwyci każdą kobietę!

Zadanie konkursowe polega na tym, by napisć do swojego mężczyzny krótki list, w którym postaracie się zachęcić go do większego zaangażowania w przygotowywanie zdrowych i smacznych posiłkow, zwłaszcza sałatek.

Forma listu jest zupełnie dowolna, może to być teks zabawny, może poważny, a nawet moze być rymowany.

Listy proszę zamieszczac pod dzisiejszym wpisem w formie komentarzy. Konkurs potrwa od dzisiaj do  soboty 31 lipca do północy. Wyniki ogłoszę 1 sierpnia.

Nagroda to zestaw produktów firmy Knorr i kompet pięknych pojemniczków na przyprawy

Serdecznie witam po długiej przerwie. Poprzedni wpis zamieściłam pięć tygodni temu! Najpierw byliśmy na wakcjach, a po powrocie zdecydowałam, że pora na zmiany na blogu. Mam nadzieję, że nowa szata graficzna bloga Wam się podoba. Autorem zmian jest mój syn Michał.

Nowy adres mojego bloga to

lubie.gotowac.com

Obiecuję w najbliższym czasie nadrobić przerwę w blogowaniu częstymi wpisami. Nazbierało się sporo przepisów, które czekają na  publikację.

A już jutro zapraszam do udziału w konkursie!!!!

Jak w kilu słowach opisać chwile, które na zmianę wyciskały z oczu łzy radości i łzy wzruszenia ? Jak opisać dzień niczym  z bajki ?  Szczęście Pary Młodej, szampańską zabawę do 9 rano? Było tak pięknie, że aż nie do wiary. Nawet pogoda dopasowała się do radosnej atmosfery i przez cały dzień świeciło słońce!

Niech się Ani i Krzysiowi wszystko tak wspaniale  w życiu układa i niech zawsze słońce dla Nich świeci!

A my wyjeżdżamy na zasłużony odpoczynek. Do zobaczenia za miesiąc!

Trudno mi  w to uwierzyć, ale nasza Juleczka ma już roczek! A wydaje się, że tak niedawno przyszła na świat…
Od paru tygodni sama chodzi, ma 9 zębów- komplet jedynek, dwójek i … jedną czwórkę Bardzo dużo mówi jak na roczne dziecko. Jest wesoła, towarzyska, bardzo lubi inne dzieci. No i ma charakterek, to trzeba przyznać!
Uwielbia nosić opaski, czapeczki, buty( czyli buji jak sama mówi), a ostatnia jej fascynacja to okulary przeciwsłoneczne. Gdybyśmy jej pozwolili chodziłaby w nich cały dzień! Jak przystało na prawdziwą kobietkę lubi się przebierać, więc w sklepach nie ma żadnych problemów z mierzeniem ubrań czy butów, nawet jeśli trwa to bardzo długo.
Odkąd nauczyła się mówić „da” czyli daj, głośno domaga się wszystkiego, co chce dostać. Potrafi powtarzać „da” dziesiątki razy, tak ze brzmi to w końcu  jak seria z karabinu maszynowego. A gdy nie reagujemy albo mówimy, że nie wolno, zaczyna bezłzowo płakać albo z jękiem rozpaczy powtarza: „nie, nie, nie” czyli ” nie chcą mi tego dać”! Jest ruchliwa i ciekawa świata. Zapytana czy będzie grzeczna z rozbrajającą szczerością odpowiada” NIE!” . Chociaż tak naprawdę jest grzeczna i bardzo pogodna.
Rok temu, swoim przyjściem na świat, zrobiła nam rodzicom, Martusi i Michałowi wspaniały prezent z okazji Dnia Dziecka!

A z okazji tego pięknego święta naszym nastolatkom, Martusi i Michałowi oraz mojemu  starszemu chrześniakowi, Łukszowi życzę  żeby życie nieustannie Was zachwycało i przynosiło same przyjemne niespodzianki.

Maluszkom czyli Juleczce i mojemu młodszemu chrzśniakowi, Kubusiowi, który swój pierwszy Dzień Dziecka spędza w szpitalu , życzę samych beztroskich dni, kolorowych snów i dużo zdrowia!

PS. Aga myślimy o Was ciągle i trzymamy kciuki. Za parę godzin będzie po wszystkim, a w czwartek już beztrosko  będziemy świętować!