W końcu mam trochę czasu,a więc do dzieła!

Lubię:

1.Czytać książki. Gdy Julka dobrze śpi, moja średnia to dwie tygodniowo. Ostatnio jestem trochę niewyspana, bo Julce wychodzą dwa kolejne zęby, więc od tygodnia czytam jedną książkę, za grubą.

2.Chodzić po lesie, zbierać grzyby, jagody albo po prostu spacerować.

3. Budzić się, gdy świeci słonce. Od razu jestem wtedy pełna apetytu na życie! Gorzej, gdy na dworze szaro i smutno…

4. Podróżować. Fascynuje mnie świat, nowe miejsca, nowi ludzie. Lubię zwiedzać okolice opisane w przewodnikach, ale najbardziej lubię odkrywać zakątki nieznane turystom. Zagubić się gdzieś w maleńkich wioskach, stracić na chwilę orientację w labiryncie wąskich uliczek i  dotrzeć do miejsc nieznanych, a często najpiękniejszych. Zresztą równie przyjemne jak podróże są przygotowania do nich. Planowanie trasy, zakupy map( ja mimo niewątpliwej użyteczności gpsów jestem zwolenniczką szeleszczącego papieru), pakowanie. Uwielbiam to!

5.  Robić zdjęcia. Wprawdzie jak na razie jestem początkującym fotografem i do doskonałości moim fotkom daleko, ale ogromną przyjemność sprawia mi utrwalanie mijających chwil na papierze. Godzinami mogłabym robić zdjęcia naszym dzieciom, fotografować ludzi spotkanych podczas podróży, uwieczniać na papierze odwiedzone miejsca. No i coraz bardziej interesuje mnie fotografowanie potraw!

6. Domowe ciasta i ciasteczka. Innych słodyczy w ogóle nie jem, ale domowym wypiekom nigdy nie potrafię się oprzeć. Chociaż czasem i w cukierniach trafi się jakaś perełka.

7. Spędzać czas z moją rodziną. Zabawy z Juleczką, „kobiece”zwierzenia z Martą, żarty z Michałem, rozmowy z mężem. Myślę że w rodzinie trzeba nie tylko się kochać,ale i przyjaźnić.

8.Zajmować się naszym ogródkiem. To tylko 200 m kwadratowych,jednak sadzenie kwiatów i ziół na tym małym kawałku ziemi daje mi ogromną radość.

9.Święta Bożego Narodzenia. Dawno przestałam być dzieckiem, ale te święta wciąż mają dla mnie coś z magii. To nic że coraz częściej komercja zastępuje tradycję. Staram się stworzyć w domu radosną, niezwykłą atmosferę i wciąż wierzę, że Bożego Narodzenia się nie sprzedaje. Je się obchodzi!

10. No i oczywiście lubię gotować! Stąd tytuł mojego bloga.

Powinnam teraz zaprosić do dalszej zabawy kolejnych 10 blogów, ale tego nie zrobię, bo już chyba wszyscy wzięli w niej udział.

Z okazji Dnia Bloggera zostałam Zaproszona do jeszcze jednej zabawy przez Kasię.Powinnam wymienić 5 blogów, które lubię, ale żeby  były to blogi o innej tematyce, niż ten, który sama prowadzę. I tu zaczyna się problem. Ja w ogóle nie znam innych blogów, zaglądam tylko na kulinarne, więc bardzo przepraszam, że zabawy nie będę kontynuować.

Uff, takiego długiego wpisu dawno nie zamieściłam!

Do niedawna kolorowy cukier do dekoracji ciasteczek, pierniczków czy deserów kupowałam w sklepach internetowych. Małe opakowanie kosztuje zazwyczaj ok 10 zł!  A tak łatwo i tanio można taki cukier zrobić w domu, wystarczy  mieć wybrany barwnik spożywczy w płynie. trudno tu nawet mówić o przepisie, bo rzecz jest banalna. Potrzebny będzie tylko słoik z zakrętką, cukier i barwnik. Wsypujemy cukier do słoika( Taką ilość, jaką chcemy zabarwić), dodajemy kilka kropli barwnika( mniej jeśli chcemy mieć delikatną barwę, więcej jeśli intensywną). Zakręcamy słoik i potrząsamy nim tak długo, aż cukier zabarwi się równomiernie. teraz wysypujemy cukier na blachę pokrytą papierem do pieczenia i pozostawiamy na kilka godzin żeby wysechł.Mieszamy od czasu do czasu.Jeśli w cukrze są grudki, przesiewamy go przez grube sito. Przekładamy do suchego słoiczka i gotowe!

Marta powiedziała, że taki domowy cukier wygląda jak sól do kąpieli.

Amelka ma trzy lata i trzy miesiące. Śliczne niebieskie oczy i zniewalający uśmiech. Od 1,5 roku choruje na ostrą białaczkę limfoblastyczną. Wydawało się, że mimo komplikacji wszystko idzie w dobrym kierunku. Niestety, kilka dni temu wykryto wznowę choroby. Od dzisiaj Amelka dostaje mega silną i niebezpieczną chemię.
O przejmującej walce Maluszka z chorobą możecie przeczytać na stronie : http://pomoz-amelce.pl
Wszyscy wierzymy, że ten koszmar się skończy, że Amelka wróci do zdrowia, zapomni o szpitalach, lekarzach, bolesnych zabiegach i będzie mogła już tylko się uśmiechać.
Znaczną część kosztów leczenia dziewczynki pokrywa NFZ, jednak tak czy inaczej dochodzą duże koszty dodatkowe.
Asia, mama Amelki na swojej stronie tak o nich pisze:
„Plusem naszej Fundacji jest to, że przekazuje nam środki nie tylko na leki (jak to jest w przypadku wielu innych, podobnych organizacji). Na podstawie faktur, które przedstawiamy Fundacji, zrefundowane zostają nam też wszystkie środki higieniczne i pielęgnacyjne, których potrzebuję Amelka. Są to specjalne płyny, szampony do podrażnionej skóry. Wszystkie artykuły higieniczne, które powinny być np. w wyposażeniu sal szpitalnych, ale nigdy ich nie ma (płyny dezynfekujące, mydła, ręczniki kuchenne, podkłady higieniczne na łóżko. W skali roku wychodzą tego setki, a koszt przekracza parę tysięcy zł). Zwracane też są koszty paliwa na dojazdy dom-szpital-dom. Koszty noclegu Rodzica w szpitalu. ‘’
Teraz, podczas intensywnej chemioterapii te koszty zapewne znacznie wzrosną.
Można pomóc Amelce wpłacając pieniądze na konto w Fundacji Zdążyć z Pomocą. Tu znajdziecie potrzebne informacje:
http://pomoz-amelce.pl/jak-pomoc
Można też przeznaczyć różne przedmioty na licytację, albo samemu kupić coś fajnego. Dochód z ich sprzedaży oczywiście jest przekazywany dla Amelki. Szczegóły tutaj:
http://pomozmyamelce.blogspot.com/
Wierzę, że nie pozostaniecie obojętni na ten apel.

Dla świata Amelka jest tylko jednym z wielu chorych dzieci, dla rodziców jest całym światem

Mój brat i bratowa wyruszyli na kolejną wyprawę  do Azji . Podróż życia można powiedzieć, chociaż tak samo mówiliśmy o każdej z  ich poprzednich podróży. Tym razem jest jednak inaczej, bo wyjechali aż na rok! Nadal nie za bardzo do mnie dociera, że nie zobaczymy się na Boże Narodzenie, Wielkanoc, nawet na drugich urodzinach Julki jeszcze ich nie będzie… Pożegnanie było bardzo wzruszajace, wylaliśmy litry łez. Dobrze przynajmnie,j że żyjemy w czasach, gdy komunikacja jest łatwa i tania. Czy pamiętacie jeszcze czasy, gdy międzynarodowe rozmowy telefoniczne trzeba było zamawiać?

Olo i Ania prowadzą blog, na którym bedą opisywać swoją wyprawę. Ten sam na którym pisali o ślubie w Indiach. Tak więc  serdecznie zapraszam na stronę Namaste. Już dzisiaj można poczytać o długiej podróży pociągiem do Kazachstanu.

Wiem, wiem, Wielkanoc dopiero za osiem miesięcy, ale kiedy zobaczyłam ten sposób barwienia jajek na stronie Marthy Stewart nie mogłam się powstrzymać od wypróbowania go. Jestem bardzo zadowolona z efektów i zaskoczona, że to takie proste! Wystarczy kawałek jedwabiu( idealnie nadają się do tego krawaty, można je kupić już za 1 zł w sklepach z używaną odzieżą) , kawałek białej bawełny, woda i ocet. Zabarwione jajka  mają kolory  trochę jaśniejsze niż materiał. Wzór nie odbija się idealnie, ale właśnie takie trochę rozmyte wzorki są najładniejsze. Zresztą gdyby owinąć jajko jedwabiem bardzo ściśle, może udałoby się uzyskać wyraźniejsze odbicia. Trzeba spróbować.

I jeszcze jedno, jajka są jadalne, podobno skorupka pochlania cała chemię.

Sposób barwienia

- kilka jajek

-tyle samo  kawałków jedwabiu ( takich dużych, by można nimi owinąć jaka)

-tyle samo kawałkow bawełny

-biała nitka

-woda

- 3 łyżki octu

Jajka ściśle owijamy jedwabiem,tak jak tu, na filmie. Ważne by strona z wyraźniejszym nadrukiem przylegała do skorupki.Wystające kawałki jedwabiu zawijamy nitką, a następnie  jajko owijamy kawałkiem białej bawełny i znowu związujemy. Wkładamy jajka delikatnie do garnka z wodą, wlewamy 3 łyżki octu i gotujemy na małym ogniu ok 30 minut. Wyjmujemy jajka, czekamy aż ostygną, owijamy z bawełny i jedwabiu i gotowe! Dla większego efektu możemy jajka posmarować odrobiną oleju, będą ładnie błyszczały.

Przepyszny, kremowy sernik. Jeden z najlepszych, jakie jadłam . Dosłownie rozpływa się w ustach. Przepis pochodzi z magazynu Living Marthy Stewart. Wzbogaciłam ciasto dodając do niego trochę czerwonych porzeczek, stąd na zdjęciu w moim serniku są czerwone ciapki. Polecam gorąco!

Składniki:

0,75 kg truskawek obranych z szypułek

3 łyżki syropu kukurydzianego

1 1/2 rozdrobnionych ciasteczek Digestive

1 szklanka i 3 łyżki cukru

3 łyżki rozpuszczonego masła

0, 75 serka śmietanowego

1/4 łyżeczki soli

2 jajka

nasionka jednej laski wanilii

0,25 kg serka mascarpone

Rozgrzej piec do 150 st. C. Wsyp truskawki na blachę, polej syropem kukurydzianym i delikatnie wymieszaj. Piecz około godziny, aż syrop zgęstnieje, a truskawki pociemnieją. Przełóż  zawartość blachy do miski i rozgnieć. Odstaw aż ostygnie.

Nastaw piekarnik na 180 st. C.  W misce wymieszaj pokruszone ciasteczka, 3 łyżki cukru i roztopione masło. Równomiernie rozłóż ciasto na dnie tortownicy. Piecz około 10 min, a później zostaw do ostygnięcia.

Obniż temperaturę w piecu do 165 st. C. Przełóż serek śmietankowy do miski i miksuj przez 2 min, by nabrał kremowej konsystencji.  Powali dodawaj pozostały cukier, sól i jajka , cały czas miksując. Dodaj serek mascarpone i nasiona wanilii. Miksuj, aby uzyskać gładką masę.

Zmieszaj 5 szklanek przygotowanej masy z truskawkami i wylej na upieczony spód. Pozostałą masę delikatnie wyłóż na górę. Formę dobrze owin podwójną  warstwą folii aluminiowej.Piecz w kąpieli wodnej ( czyli w większej formie napełnionej do połowy wodą)ok 70 min. w temp 180 st. Po wyjęciu z pieca poczekaj aż ciasto wystygnie i włóż je na kilka godzin do lodówki.

Przepis pochodzi z magazynu Kuchnia, ale trochę go zmieniłam.

Składniki:

jedna posiekana cebulka

jeden roztarty ząbek czosnku

2 łyżeczki oliwy

1/2 łyżeczki suszonej mięty (dałam całą łyżeczkę)

1/2 łyżeczki soli

1/4 łyżeczki mielonego ziela angielskiego

szczypta cynamonu

50 dkg mielonego mięsa (w oryginale jest to jagnięcina)

szklanka bułki tartej (ja dałam znacznie mniej)

1 lekko ubite jajko

2 łyżki rodzynek

1/4 szklanki ziaren czarnego sezamu

1/4 szklanki białego sezamu

Wszystkie składniki z wyjątkiem sezamu zagniatamy. Z otrzymanej masy formujemy kuleczki wielkości orzechów włoskich. Połowę z nich obtaczamy w jasnym, połowę w ciemnym sezamie. Pieczemy w piekarniku w żaroodpornej formie ok 10 minut w temp 220 st.

Sos: mieszamy podane składniki i doprawiamy do smaku. Podajemy do klopsików

Sos jogurtowy:

2 szklanki jogurtu naturalnego

garść posiekanych liści świeżej mięty

pieprz i sól

A na deser chciałam pokazać Wam zdjęcie zamku w Mosznej. Byliśmy tam przed tygodniem i zamek nas oczarował! Wewnątrz nie prezentuje się niestety najciekawiej( jest w nim sanatorium i restauracja), ale i tak można się poczuć jak nad Loarą!

Te efektowne maślane ciasteczka o cytrusowym aromacie ślicznie wyglądają i są bardzo smaczne. Ich wykonanie  jest trochę  skomplikowane i  wymaga sporo czasu. Zainspirowały mnie pasiaste ciastka, jakie zobaczyłam na jednym z zagranicznych blogów ( niestety nie pamiętam na jakim). Tamte były zrobione z ciasta w paczce, więc skorzystałam tylko ze sposobu przygotowania, przepis wymyśliłam sama. Na pewno bym ich nie zrobiła, gdyby nie pomoc Marty. Julka też pomagała

Składniki:

ciasto kruche:

0,5 kg mąki przennej

25 dkg masła

25 dkg cukru pudru

2 żółtka

dodatki:

skórka starta z:

1 cytryny,

1 pomarańczy,

1 limonki

po 2 łyżki soku z:

cytryny,

limonki,

pomarańczy

barwnik spożywczy zielony, żółty i pomarańczowy

Z podanych składników zagnieść kruche ciasto i podzielić je na trzy równe części. Do pierwszej dodać skórkę z cytryny, sok cytrynowy i żółty barwnik (jeśli chcemy, żeby ciasteczka miały intensywne kolory, trzeba go dodać dosyć dużo). Do drugiej części dodać skórkę pomarańczową, sok z pomarańczy i pomarańczowy barwnik. Do trzeciej dodać skórkę limonki, sok z limonki i barwnik zielony. Każdą część ciasta podzielić na kolejne trzy (w ten sposób będziemy mieć dziewięć części). Teraz należy przygotować keksówkę o długości 25 cm i wyłożyć ją papierem do pieczenia tak, by wystawał poza brzegi. Następnie po kolei wkładamy ciasto do formy: jedną część żółtego, tak by pokryła całe dno, na górę równomiernie  wkładamy część ciasta zielonego, a następnie równomiernie rozkładamy część pomarańczowego. Identycznie postępujemy z resztą ciasta ( żółte – zielone – pomarańczowe, żółte – zielone – pomarańczowe). Gdy wyczerpiemy wszystkie składniki wkładamy keksówkę do lodówki na kilka godzin. Następnie wyjmujemy ciasto z formy razem z papierem do pieczenia. Kroimy je na cienkie paski (ok. 4 mm), z których foremką wykrawamy ciasteczka ( ja wykorzystałam ozdobne radełko). Pieczemy je krótko – ok. 7 min w temperaturze 170 st.(nie dopuszczamy do zrumienienia).

Są przepyszne! Wiedziałam, ze będą nam smakować, gdy tylko zobaczyłam je kilka miesięcy temu w magazynie Kuchnia. Smakują i na ciepło i na zimno. jest z nimi trochę pracy i potrzeba pewnej wprawy, by oblepić jaja równomiernie masą mięsna, ale trud się opłaca. Polecam wykorzystanie mniejszych jajek, w rozmiarze S lub M. Ja miałam tak duże , że po usmażeniu  wyglądały jak strusie

Jaja po szkocku podaje się z piklami i serem cheddar, który zastąpiłam oscypkiem. Było pysznie!

Przepis Jamiego Olivera:

10 jajek
800g mięsa mielonego
1 mały pęczek szczypiorku
listki z małego pęczka natki pietruszki
1 cała gałka muszkatołowa (dałam w proszku ok 1.5 łyżeczki)
1 łyżka stołowa musztardy angielskiej (użyłam Dijon)
sól
pieprz
mąka pszenna
150g bułki tartej
olej do głębokiego smażenia

Włożyć 8 jajek do garnka z zimną wodą i doprowadzić do wrzenia.Gotować przez 3-4 minuty, a następnie zalać zimną wodą. Gdy wystygną, obrać.. Do miski włożyć mięso mielone, dodać musztardę, zioła, gałkę muszkatołową, sól, pieprz.Wszystko starannie wymieszać i podzielić na 8 części.
Przygotować 3 talerze, jeden z mąką pszenną, drugi z rozmąconymi jajkami, a trzeci z bułką tartą.Rozpłaszczyć na dłoni kawałek mięsa na duży płaski placek. Obtoczyć w mące jedno z obranych jajek i położyć na środku mięsnego placka.Delikatnie obkleić jajko mięsem, niezbyt cienką warstwą, bo będą pękać podczas smażenia.. Panierować obtoczone w mięsie jajko w kolejności:
mąka (strząsając nadmiar mąki)
jajko
bułka tarta
jeszcze raz jajko
i jeszcze raz bułka tarta, żeby panierka była idealna.

Rozgrzać olej w głębokim rondlu do 150′C (można użyć frytkownicy).
Ostrożnie wkładać jajko do rondla i smażyć przez 4 minuty, często je obracając, aby równo się przyrumieniło.
Po 4 minutach wyjąć jajko łyżką cedzakową i odsączyć z nadmiaru tłuszczu na papierowych ręcznikach.